Naast het "gewone kopje koffie" en een decafeïne is de espresso een van de meest gevraagde manieren van koffie zetten. Een kleine, krachtige koffie met een dik laagje koffieschuim erop, de crema.
Hieronder: hoeveel milliliter er precies in hoort, waarom hij niet zoveel cafeïne bevat als je denkt, en waar die kleine koffie eigenlijk vandaan komt.
Hoeveel ml is een espresso?
Tussen de 25 en 30 ml. Dat is de klassieke Italiaanse maat, en het is ook wat je in een goede koffiebar krijgt.
Krijg je merkbaar meer in je kopje, dan drink je eigenlijk een lungo: dezelfde hoeveelheid koffie, maar meer water erdoor. En dat is niet sterker — wel bitterder. De ristretto gaat de andere richting uit, met 15 tot 20 ml.
Wat is het verschil tussen gewone koffie en espresso?
Het is dezelfde koffieboon. Het verschil zit volledig in hoe je hem zet.
- Filterkoffie loopt op eigen kracht door een filter, in twee tot vier minuten. Water en koffie hebben lang de tijd, dus je krijgt een helder, licht kopje van 150 tot 250 ml.
- Espresso wordt in ongeveer een halve minuut onder 9 bar druk door heel fijn gemalen koffie geperst. Kort en hevig, waardoor ook de oliën meekomen die je bij filterkoffie in het papier achterlaat. Vandaar de body en de crema.
Is espresso sterke koffie?
In smaak zeker. In cafeïne niet.
Een espresso van 25 tot 30 ml bevat ruwweg 60 tot 80 mg cafeïne. Een gewone mok filterkoffie van 250 ml zit daar met 90 tot 120 mg gewoon boven. Per slok is een espresso veel geconcentreerder, maar je drinkt er nu eenmaal maar een paar slokken van.
Wie zijn cafeïne wil beperken, wint dus meer met een kleinere mok dan met overschakelen op espresso. Meer daarover in is cafeïne wel gezond?
Wat bepaalt of je espresso lukt?
Een optimale espresso zet je met een espressomachine. Die machines zijn wat duurder, maar samen met een goede koffiemolen kan je ze perfect afstellen. Met een druk van 9 bar wordt het water door de koffie geperst, en dat zorgt meteen voor die mooie schuimlaag.
Verder wordt de smaak bepaald door:
- de maling van de koffie — extra fijn, maar niet Turks fijn;
- de keuze van de koffiebonen;
- het gewicht van de gemalen koffie — 7 tot 9 gram voor een enkele;
- de temperatuur van het water — 90 tot 96 °C;
- en de kleine hoeveelheid in de kop — 25 tot 30 ml.
De totale doorlooptijd komt uit op ongeveer 25 tot 30 seconden. Dat is ook de belangrijkste parameter om je koffiemolen mee af te stellen: loopt het te snel, maal fijner; loopt het te traag of smaakt het bitter, maal grover.
Moet espresso donker gebrand zijn?
Dat is lang de gewoonte geweest, en veel mensen denken daarom dat het moet. Donker branden dekt onvolkomenheden in de boon toe en geeft snel body — maar het kost je ook de zoetheid en de aroma's, en het levert die rokerige naslag op.
Wij branden bewust zachter. Dat vraagt betere bonen, want er valt niets meer te verstoppen, maar je krijgt er een espresso voor terug die zoet blijft in plaats van bitter. Wil je het zelf proeven: onze bonen, of een proefpakket waarin je meerdere blends naast elkaar zet.
Waar komt de espresso vandaan?
De eerste commercieel succesvolle espressomachine kwam er in 1901, van de Milanees Luigi Bezzera. Zijn toestel perste met stoomdruk water door gemalen koffie — snel, maar nog zonder crema, want de druk was er niet hoog genoeg voor.
De espresso zoals wij hem kennen is er pas sinds 1948, toen Achille Gaggia zijn hefboommachine op de markt bracht. Die werkte met een veerbelaste zuiger in plaats van stoom, haalde daarmee 8 tot 9 bar, en gaf voor het eerst die goudbruine schuimlaag. Die was zo onbekend dat gasten in het begin dachten dat er iets misgelopen was.
In België en Nederland wordt espresso meestal puur gedronken, zonder suiker. Wil je verder in de kleine koffies: lees over de doppio en de ristretto.
